Op 11 maart j.l. is mijn lieve schoonmoeder overleden na een intensief ziekbed.

Het verdriet is groot, de pijn is hard.

Maar wij zijn trots op haar en in onze herinnering leeft ze voort!

 

Wilma

Hallo lieve spacevrienden, daar ben ik dan weer!!!

Heb mijn wonden gelikt en heb mezelf weer bij elkaar geraapt. Lief trouwens, jullie medeleven en van sommigen heb ik zelfs via email wat tips mogen ontvangen. Heel erg attent waarvoor mijn dank!!

Nog steeds geen kaarten voor The Eagles. Op internet worden ze wel tegen belachelijk hoge prijzen aangeboden, maar op dit moment ben ik nog niet zo wanhopig dat ik op deze geldwolfpraktijken wil ingaan. Als ik die aanbiedingen zie dan voel ik me verschrikkelijk in de maling genomen en wordt daar ontzettend boos om!!

Veel tijd om me hier druk om te maken heb ik dan ook niet.

Het lijkt wel of mijn leventje op dit moment in een stroomversnelling gaat. Op het werk zit ik in een project waarin ik mag meedenken in een nieuw automatiseringssysteem voor onze (landelijke) arbodienst. Dat is leuk, vernieuwend en uitdagend. Daarnaast mag ik voor onze HR-organisatie plaatsnemen in de feestcommissie om de HR Retaildag voor 2006 te organiseren. Ook dit is een leuke uitdagende klus die ik samen met 3 andere dames voor 290 personen mag klaren. Hiervoor reis ik op dit moment nogal van Ede (waar ik werk) naar A'dam en terug, terwijl ik zelf in Cuijk woon. Dat maakt niet uit, want ik vind het leuk om onderweg te zijn.

It's a sad day for me today......................

Mijn helden 'The Eagles' komen weer naar Nederland en ik heb geen kaarten kunnen krijgen.

Vanmorgen zat ik om 10.00 uur al op Internet om kaarten te bemachtigen.

Met 3 telefoons heb ik daarnaast getracht om in te bellen...... maar helaas om 10.30 uur kreeg ik het bericht dat het concert van de Eagles op 4 juni 2006 was uitverkocht!

Wat had ik een spijt dat ik niet naar één van de verkooppunten ben gegaan om kaarten te kopen maar mijn lief verzekerde mij dat het niet zo storm zou lopen op een concert van zulke oude rakkers!!

Helaas ...... ik vind me zelf zooooooooooooo dom!!!

Ik had beter moeten weten. HET ZIJN WERELDARTIESTEN!!!

 Dit is Glenn.

Op mijn 14e was ik razend verliefd op hem!!!

Ik kon er niet van slapen, niet van eten.

Ik sliep met de LP van The Eagles onder mijn hoofdkussen en 'voelde' dat Glen heel dicht bij me was.

Nu 22 jaar later, heb ik nog steeds een zwak voor hem.

Nog steeds als ik de muziek van The Eagles hoor, wordt ik blij.

Als ik ze hoor als ik verdrietig of depressief ben dan kickt hun muziek mij weer op.

Van de stem van Glen krijg ik weer energie.

In 1996 was ik erbij in de Kuip.

Ik hoor het ze nog zeggen: "We never broke up! We just took a 14 year vacation!!!

Ik heb gehuild toen ik ze de eerste klanken van HOTEL CALIFORNIA hoorde spelen.

Na zoveel jaar mijn helden weer live bij elkaar te zien.

In 2001 was ik erbij in AHOY. Het kaartje koste fl. 190,00 .p.p

Maar dat deerde mij niet. Het was het geld dubbel en dwars waard.

HELAAS ..... 4 JUNI 2006 ..... BEN IK ER NIET BIJ IN AHOY!!!!

Ik kan het gewoon niet geloven!!!

Mijn liefde voor jou is onvoorwaardelijk als je maar ........

• Mam, als jij deze broek ff wast .... dan ben je de liefste mam ter wereld!
• Schat, als jij vanmiddag 'n uurtje eerder thuiskomt .... ben je de geweldigste man die er rond loopt!
• Peg, als jij deze brief over een uur klaarhebt .... ben je de beste secretaresse die ik ooit gehad hebt!
• Marco, als jij die klant binnenhaalt ..... ben je 'n topverkoper!

WAAROM DAT ALS?

Waarom die voorwaarde er aan vastknopen?

Waarom niet gewoon:

Ik vind jou de liefste .....

of... de beste moeder, echtgenoot, secretaresse, topverkoper ...

of whatever!!!

BOVENDIEN...

als je de overtreffende trap al bent ....

dan kun je toch niet hoger komen!!!

IETS TER OVERWEGING:

Kinderen zijn pas echt uit huis als ze een eigen wasmachine hebben!!

Het is niet de dood waar ik bang voor ben

Die staat voor mij wel vast

Het is het doodgaan zelf dat ik niet ken

En dat niet in mijn leven past.

En als ik dood ga, huil maar niet:

Ik ben niet echt dood moet je weten.

't is maar een lichaam dat ik achterliet:

Dood ben ik pas als jij me bent vergeten.

En als ik doodga, treur maar niet:

Ik ben niet echt weg moet je weten.

Het is de heimwee die ik achterliet:

Dood ben ik pas als jij mij bent vergeten.

En als ik doodga, huil maar niet

Ik ben niet dood moet je weten

't is het verlangen dat ik achterliet:

Dood ben ik pas als jij dat bent vergeten.

DOOD BEN IK PAS ALS JIJ MIJ BENT VERGETEN.

Schrijver: Bram Vermeulen

Vandaag 6 november is de verjaardag van mijn geliefde vader.

Al is hij niet lijfelijk meer aanwezig ....

IK ZAL HEM NOOIT VERGETEN!

 

Vandaag kwam ik ergens het volgende stukje tegen.

 

Mannen begrijpen echt niets van vrouwen.

Ze weten dat vrouwen het aardig vinden als ze met een bosje bloemen komen aanzetten.

Als er iets speciaals is......

Of, als er niets speciaals is ......

 

Waarom vinden vrouwen het dan soms helemaal niet leuk als ze met een bosje bloemen thuiskomen als er niets speciaals is?

Of als er wel iets speciaals is?

Dan is een bosje bloemen opeens 'afgezaagd'.

Dan volgt het verwijt dat ze zich er met een jantje-van-leiden van hebben afgemaakt.

Ze hadden iets origineels moeten bedenken.

Iets waar aandacht aan was besteed.

Iets 'liefs'.....

Dan moeten ze tot diep in de nacht uitleggen dat hun relatie helemaal niet één grote sleur is.

 

Tot .......

Ze de volgende keer, als er iets speciaals is .....

of juist als er niets speciaals is ......

aan komen zetten met een moeizaam bij elkaar verzonnen bloemenvaasje, perper-en-zoutstelletje of oorhangers.

Dan krijgen ze te horen  "dat een bosje bloemen ook goed is, hoor" !!!

A continiung story .......................

Toen ik dit las, dacht ik: de schrijver van dit stukje moet echt een man zijn geweest. Anders had hij de gedachtengang erachter wel begrepen. Inderdaad ben ik ook teleurgesteld als mijn lief met dat afgezaagde bosje bloemen thuiskomt. Ten eerste vind ik het dan voorspelbaar omdat ik al zo'n vermoeden had dat hij daar mee aan zou komen zetten en ten tweede hoeft hij daar op weg naar huis geen extra inspanning voor te leveren want hij stopt even bij de bloemist en klaar is Kees!! Very depressing vindt ik dat, alsof ik niets voor hem beteken!

 

Neeeeeehhhhhh!!!!

Veel liever had ik gezien dat hij iets leuks, al is het maar een piepklein ding voor me had uitgezocht. Inderdaad!!!!!!!

Iets liefs .....

en origineels ......

waarbij ik geweten had dat ik in zijn gedachten was en dat hij met mij bezig was geweest op het moment dat hij dit al aan het verzinnen was.

Dat ontroerd mij!

Daar krijg ik spontaan tranen van in mijn ogen!!!

Daar kan het duurste kado nooit tegen op!

Gewoon, even weten dat hij aan mij dacht en weten dat ik voor hem nog steeds de liefste ben!

 

Helaas..............

 heb ik ook ooit een keer een opmerking gemaakt over die afgezaagde bos bloemen

en het resultaat daarvan is ........

dat hij sindsdien sporadisch het huis opfleurt met een meegebracht bloemetje!!!

 

Nou daar ben ik dan weer. Na een maand afwezigheid zie ik.

Het was niet de hele maand vakantie die me hier uit spaceland weg hield, maar dat was in combinatie met persoonlijke ontwikkelingen, even geen beschikking tot Internet hebben en drukte wegens vaststaande afspraken en gewoon geen zin en inspiratie hebben.

Het plaatje hierboven ontroerd me. Het geeft voor mij de beauty van onze natuur weer. De zonnestralen die door de bomen op de grond schijnen ....  wat mij in een haast magische sfeer weer geeft, dat ik deel uitmaak van een universum die zoveel groter is dan mij en waardoor ik mij bewust wordt dat ik maar een klein nietig deel van het geheel ben!

The force of nature!! Heb je dat wel eens letterlijk aan den lijve ondervonden?

Ik wel! Ik was op vakantie in de USA. We maakten een rondreis langs de westkust en bezochten Yosimety Parc, Bryce Canyon en the Grand Canyon. Een geweldige ervaring.

Daar .... staande in de natuur, temidden van die enorme hoge bomen, omsingeld door die grote bergen ervaarde ik die enorme kracht van de natuur. Ik voelde me heel klein en nietig. Sterker nog ik voelde me niet alleen klein maar ik was ook klein in dat enorme geheel!! Daar voelde ik letterlijk de kracht van de natuur door mijn lijf stromen en wat gaf me dat energie!! Daar heb ik geleerd om respect te hebben voor de natuur.

Het geeft ons zoveel moois maar het neemt ook weer terug.

Kijk maar naar die verwoestende orkanen die de afgelopen weken de revue gepasseerd zijn. En wat dacht je van  die verschrikkelijke aardbeving in Pakistan? De ene afschrikwekkende natuurramp volgt de andere op met alle gevolgen van dien en in zo'n hoog tempo dat we amper tijd hebben om op adem te komen.

De mensheid warmt de aarde op and nature strikes back!!!

Wat ben ik weer aan het doorratelen!

Op dit moment gebeuren er dingen in mijn leven waar ik geen invloed op kan uitoefenen. Dat maakt me boos. Daar voel ik me machteloos door. Daar klap ik van dicht!

Maar zo is het leven .... die kan hele rare sprongen maken. Ik die altijd roep dat alles wat we in ons leven te verwerken krijgen een reden heeft  waar we een les uit moeten leren.... Ik geloof er nog steeds in maar op dit moment kan ik de rationele betekenis erachter niet vinden en de 'waarom'-vraag kwelt mijn gedachten en houdt me bezig.

GENOEG DAAROVER!!

Nog even over de vakantie. Die was geweldig! Lekker warm, lekker lui, veel gegeten en veel gezien.

Toen kwam ik weer terug op space en zag dat vele spacevrienden mij trouw bleven bezoeken. Mijn dank daarvoor want het deed me goed om te ontdekken dat jullie mij na een maand afwezigheid niet zijn vergeten.

En wat zag ik nog meer? Dat de knuffelgekte in spaceland heeft toegeslagen.Vergeef me dat ik daar niet aan mee doe door ieders GB af te gaan en en knuffelbericht achter te laten.

Ik doe het dan maar op deze manier....

Een fijne zondag allemaal en deze knuffel is voor jullie!!

MOCHT IEMAND ZICH AFVRAGEN WAAR IS ZE?

DAN VERTOEF IK IN DE BUURT VAN DIE RODE STIP!!

MOCHT IEMAND ZICH AFVRAGEN WAT DOET ZE DAAR?

KIJK DAN MAAR GOED ... AL LUIEREND NEEM IK HET ER VAN!

MOCHT IEMAND ZICH AFVRAGEN WORDT ZE WEL GOEDVERZORGD?

NIET DOEN! HET ZAL GEEN STRAF ZIJN OM DAAR TE ZIJN!

ZONGEBRUIND EN UITGERUST ZIE IK JULLIE GRAAG NA MIJN VAKANTIE TERUG !!

DAG LIEVERDS!!!

• Integrety
• No judgment
• I believe
• Truth
• Spiritual warrior
• I accept Gods authority

So, I'm ready to stand in my truth and give myself permission to be free

So, I speak these words out loud and feel them in my heart!!

I am a spiritual warrior

I stand for truth and integrety

I stand for being who I am

Living from my heart and what I believe

No other person's judgment shall hurt me

For God is my authority

This is who I am

Van Myrna ontving ik de volgende uitleg over de naam 'Peggy'

Schaam je nooit voor je moesje
al is 't een eenvoudige vrouw
zij schonk je immers het leven
en heeft steeds geploeterd voor jou.
Schaam je toch nooit voor je moesje
wanneer ze vol trots naar je kijkt
aan haar heb je alles te danken
wat jij in je leven hebt bereikt...

Dit gedicht heb ik gekopieëerd van: Eddy Veldtmann

Een priester rijdt in zijn auto langs een nonnetje dat op de stoep loopt.

Hij geeft haar een lift.

Terwijl zij instapt, valt haar habijt open en laat zij een prachtig lang been zien.

De priester kan zich niet beheersen en legt zijn hand op haar dij.

De non kijkt hem aan en zegt vriendelijk:

"Denk aan psalm 129, vader!"

Hij trekt verschrikt zijn hand terug en verontschuldigt zich.

Maar na een tijdje wordt de verleiding toch te groot.

Weer legt hij zijn hand op haar dij.

"Denk aan psalm 129", zegt zij weer.

"Sorry zuster, het vlees is zwak", zegt hij.

Bij het klooster aangekomen stapt de non uit.

Zij lacht veelbetekenend naar de priester.

Die rent naar zijn cel en slaat de bijbel open op psalm 129.

Hij leest:

'Gaat voort en zoek, omhoog en verder omhoog,

want daar is de glorie'.

Moraal van het verhaal:

Houd altijd goed je kennis op peil, anders mis je fantastische kansen!!

Oefffffffffff

I don't know which is harder

saying goodbye or starting new.

Neither one is easy

but I need both.

Change is part of my growth.

De weg door het leven is vol bochten. De manier waarop je die draaien en bochten neemt, bepaalt het succes van je leven. Niets is namelijk vast in het leven behalve verandering. Dat is één ding in het leven waar je zeker van kan zijn: dingen zullen veranderen. Het hele universum is constant in beweging. Elke dag biedt het leven je nieuwe informatie en scenario's die je moet opnemen in je eigen werkelijkheid. Het heeft geen zin je te verzetten tegen de gedachte dat jij of je levensomstandigheid zullen veranderen.

Een mens is op de wereld gezet om te groeien. Als een mens in zijn leven niet groeit is dat tegennatuurlijk. Die mensen komen 'vast' te zitten, in een sociaal isolement of in een vicieuzel cirkel en kunnen daar vaak zonder hulp van een deskundige of derde niet meer zelf uit kunnen komen. Ga zelf maar eens na hoeveel veranderingen je in de loop van 10, 20 of 30 jaar in je persoonlijke leven hebt ervaren.Hoe anders ben je nu dan 10, 30 of zelfs 50 jaar geleden?

Daarom is het belangrijk dat je effectief met die verandering leert om te gaan. Dat je je eigen ontwikkeling een hart onder de riem weet te steken.

Veranderen gaat nooit pijnloos. Pijn is de voornaamste prikkel die een veranderingsproces in beweging zet. Van pijn leer je. Sterker nog: heel veel mensen gaan pas veranderen als ze pijn voelen.

Veranderingen betekenen een vorm van verlies.

Angst voor het onbekende, statusverlies, verlies van vrijheid belemmert je misschien een stap voorwaarts te doen.

Verlies betekent dat een vorm van rouwverwerking noodzakelijk is. Het bewust afsluiten van de ene fase, om vervolgens te komen tot acceptatie van 'het is zoals het is'. De onbekendheid van de nieuwe fase en daar de tijd voor nemen om opnieuw te leren waarnemen en te genieten van het nieuw leren kijken en ontmoeten.

Wat zal ik zeggen? Ik heb het zelf aan den lijve ondervonden. De pijn die ik voelde omdat ik verder wilde in mijn leven maar niet wist hoe. De pijn die ik voelde omdat ik was wie ik was. Ik wilde anders zijn, maar ik wist niet hoe. Kortom ik zat vast en kon niet vooruit. Mijn beslissing om hulp te gaan zoeken is de beste keus die ik ooit in mijn leven gemaakt heb! Wat ik daarna tegen kwam was niet makkelijk want ik ben echt door een diep dal gegaan. Maar dat moest om te kunnen overwinnen. En nog heb ik dagelijks moeite om de obstakels die ik op mijn weg tegen kom te overwinnen, maar ik durf de stap te nemen en ik durf te erkennen dat ik er met vallen en opstaan wel kom. Van mijn fouten leer ik tenslotte want fouten zijn er om gemaakt te worden. 

Vandaag, 8 augustus is de sterfdag van mijn geliefde vader.

Op 8 augustus 1992 ontviel hij ons.

Vandaag op de kop af 13 jaar geleden.

Mens, waar praat je over, denk je misschien als je dit leest.

Space dan maar verder.

Want voor mij voelt het nog als de dag van gisteren.

Mijn wereld stond in één klap stil.

Zoooo, onmiskenbaar hard en onterecht.

Mijn wereld stond stil en toch leefde de mensheid door.

Had niemand dan verdriet? Mijn vader was er niet meer!!

Hoe durfden zij door te gaan met leven!!

Ik was ontwricht en dacht dat ik nooit meer gelukkig zou zijn.

Hij was ziek, benauwd door zijn astma.

De diabetes had zijn organen aangetast.

Hierdoor werd hij blind en verloor zijn levenslust.

Ik zei: 'ga maar pap, als je voelt dat je wilt gaan'.

En hij ging....... zo was het goed.

Hij was 69 jaar.

Op zaterdag 8 augustus 1992 om 15.05 uur...

Jim, mijn broer stormde de wachtkamer van het ziekenhuis binnen

en schreeuwde in een moment van paniek ........

"papa is dood!!"

Dat moment vergeet ik nooit meer.....

Mijn leven was daarna nooit meer hetzelfde!!

Ik hou van je pap, dat gevoel gaat nooit meer over!!

Mijn held, mijn alles, je bent het waard om weer even bij stil te staan.